نوکر به راه و شیوه ارباب میرود...

خدمتگزار عشق کجاخانه کرده ای؟          بایک سفر دل همه ویرانه کرده ای

عمری رفیق وهمدم ومحبوب بوده ای        این رانه من همه گویند خوب بوده ای

دیگرکلام وحی قرائت نمی کنی؟             ازخاطرات عشق روایت نمیکنی؟

برگرد تاکه گریه کنیم پای روضه ها            سینه زنیم بانفست پای نوحه ها

راحت بخواب خانه ی قبرت مبارکت           ای مرغ عشق جام شهادت مبارکت

درزیرخاک خفته ای ودوست دارمت           دیگربه سیدالشهدا می سپارمت

به یاد ماه رمضون با حسین

شهادت را نه در جنگ ، در مبارزه می دهند
ما هنوز شهادتی بی درد می طلبیم
غافل که شهادت را جز به اهل درد نمی دهند

((سید مرتضی آوینی))